Jest to wygodne i praktyczne rozwiązanie. 7. Jazda samochodem. Wiele odcinków dróg (np. wjazdy do miast) jest w Norwegii płatnych, a przy drogach zamontowane są tzw. “bramki”, czyli automatyczne punkty poboru opłat. Tablice rejestracyjne są fotografowane, a następnie pocztą wysyłany jest rachunek za przejazd. Oznaczać to będzie obowiązek odbycia 10-dniowej kwarantanny po przyjeździe do Norwegii. Wg nowych zasad określonych przez norweskie władze, dla osób, które przybywają do Norwegii innymi niż własny samochód środkami transportu (publicznymi) oznacza to także konieczność noszenia maseczek na cały czas transportu np. z lotniska do Kredyt w Norwegii a powrót do Polski. Choć wielu Polaków wciąż emigruje do Norwegii, są także tacy, którzy podejmują decyzję o powrocie do kraju. Powody są najróżniejsze, jednak niezależnie od nich, taki krok wiąże się z koniecznością uregulowania wielu spraw związanych z wyjazdem i ponowną zmianą miejsca zamieszkania. 26 kwiecień 2020. Zadłużenie gospodarstw domowych w Norwegii osiągnęło rekordowo wysoki poziom, a działania marketingowe banków i pośredników wpływają jeszcze bardziej na ich decyzyjność, zachęcając tym samym do pomnażania limitów zaciąganych kredytów. Dramatyczne zmiany na lokalnym rynku pracy i nieumiejętne zarządzanie Podatki w Norwegii a prowadzenie biznesu. Wszelkiego rodzaju biznesy działające na terenie Norwegii mogą być zobowiązane do płacenia w tym kraju podatków. Oznacza to, że podatki w Norwegii mogą płacić także zagraniczne firmy, które na przykład:⁸. Prowadzą działalność na terenie kraju. Zatrudniają przebywających tam Witam wszystkich, moja sytuacja wygląda następująco. W 2012r po skończeniu szkoły poleciałem do Anglii pracowałem tam przez 3msc konto w barclays trafiłem w złe towarzystwo straciłem pracę nie miałem jak wrócić do Polski wziąłem 1000? debetu (300 gotówki 700? rzeczy za które płaciłem kartą został niesplacony abonament 550? i cashmoney 250?. Konsekwencje umorzenia długów w UK. Konsekwencje upadłości konsumenckiej i umorzenia niespłaconych kredytów w Anglii, są dość niewielkie, w porównaniu ze spokojnym życiem jakie możesz znów wieść. Otóż przy każdej pożyczce powyżej 500 GBP będziesz musiał informować pożyczkodawcę o swoim bankructwie. Jak zaplanować wyjazd do Norwegii – nasz poradnik. Klamka zapadła – wybieramy się w podróż do Norwegii. Pomysł jest wspaniały i wszyscy ochoczo przebierają nogami na myśl o fiordach, pięknych widokach, łosiach, łososiach… i o tym, jak się za planowanie takiej podróży zabrać. Bo Norwegia to nie kurort, gdzie na każdym rogu Z reguły po rocznym pobycie w Norwegii, gdy rodzice dopiero zaczynają składać pierwsze proste zdania, walczą z gramatyką i mozolnie wdrażają fonetykę b okmål, dzieci już swobodnie komunikują się po norwesku. A zatem: czy ściągać dzieci z Polski do rodziców pracujących w Norwegii? Czy zapisywać dzieci do norweskiej szkoły? Kadra, która rywalizować będzie podczas MŚ, liczyć będzie osiemnaście osób. Aby poznać zawodniczki, które już w czwartek przystąpią do rywalizacji w mistrzostwach świata, a także dowiedzieć się, jakie mają doświadczenie reprezentacyjne i jak radzą sobie w bieżącym sezonie ligowym, kliknij przycisk ZOBACZ GALERIĘ Zobacz LeXMvZ. Maciej Zakrzewski, historyk, pracownik IPN, Oddział w Krakowie 9 kwietnia 1940 r. 80. lat temu rozpoczęła się bitwa o Narwik. Kampania norweska dla polskich żołnierzy z Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich miała wyjątkowe znaczenie Pierwsze po klęsce wrześniowej poważne starcie regularnych wojsk polskich z siłami niemieckimi, u boku jeszcze niepokonanych aliantów, budowało nadzieję, że wojna weszła w korzystniejszą dla Polaków fazę. Walki w Norwegii miały być etapem w drodze powrotnej do Polski, jak to zapisał Ksawery Pruszyński w tytule swojej najbardziej popularnej, wydanej w 1941 r. powieści „Droga wiodła przez Narwik”. Sytuacja strategiczna Walki w Norwegii wiosną 1940 r. były uwerturą dla dalszego triumfalnego pochodu Hitlera przez Europę, którego zwieńczeniem stała się później niemiecka defilada zwycięstwa na paryskich Polach Elizejskich w czerwcu 1940 r. Póki co „dziwna wojna” trwała w najlepsze. Po klęsce Polski naprzeciwko Hitlera stały wciąż dwie największe potęgi kolonialne świata, Francja i Wielka Brytania. Norwegia od początku konfliktu pragnęła zachować neutralność. Jednak strategiczna rola norweskich portów, szczególnie Narwiku, przez które Niemcy zaopatrywały się w szwedzką rudę żelaza, uniemożliwiała spokojne trwanie w czasie historycznego sztormu. Obie strony dostrzegały wagę norweskich portów. Początkowo Anglicy chcący zorganizować pomoc dla walczących z Sowietami Finów planowali przeprowadzić desant w północnej Norwegii. Po zawieszenie broni przez Finów w marcu 1940 r. zamierzano wykorzystać przygotowane do akcji siły do obsadzenia głównych portów norweskich, a następnie zaminowania norweskich wód terytorialnych. Hitler chcący uprzedzić działania aliantów również podjął decyzje o przygotowaniu akcji na północy, określając ją kryptonimem Weserübung (Ćwiczenia na Wezerze). Zamiarem Führera było już nie tylko zabezpieczenie strategicznych portów, ale przejęcie kontroli nad całym krajem. Rozpoczął się wyścig z czasem. Licząca prawie 5 tysięcy żołnierzy Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich została sformowana zimą 1940 9 kwietnia siły niemieckiego XXI Korpusu dowodzonego przez gen. Falkenhorsta rozpoczęły inwazję na Norwegię. Do 10 kwietnia obsadzono ważniejsze porty ( Narwik, Trondheim) oraz stolicę państwa Oslo. Jednocześnie swoją akcję polityczną rozpoczął Vidkun Quisling, który ogłosił się premierem nowego rządu. Nie spotkało się to z poparciem Norwegów, jednak siły norweskie były zbyt szczupłe, aby stawić skuteczny opór. Wojska alianckie podjęły próbę wsparcia walczących sił norweskich. Nikłe sukcesy na południu kraju skłoniły Brytyjczyków do skoncentrowania wysiłku na strategicznej północy. Już 14 kwietnia w rejonie Narwiku pojawiły się pierwsze siły brytyjskie, w kolejnych turach wzmacniano siły. Do 25 kwietnia Anglicy obsadzili przyczółki wokół portu, dwa dni później do walki włączyły się siły francuskie. Następnie w maju przybyli Polacy, a także siły Legii Cudzoziemskiej, składającej się przeważnie z Włochów i… Polaków. Ostatecznie walczący w Norwegii Korpus Ekspedycyjny liczył ok. 24 tysięcy żołnierzy. Składał się on z jednostek brytyjskich, francuskich, a także dowodzonej przez gen. Zygmunta Szyszko-Bohusza Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Podhalańczycy Licząca prawie 5 tysięcy żołnierzy Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich została sformowana zimą 1940 r. Była jedną z części liczącego wówczas 85 tysięcy żołnierzy i oficerów Wojska Polskiego we Francji. Została wydzielona w celu włączenia jej do korpusu mającego nieść pomoc walczącej z Sowietami Finlandii. Jej skład osobowy był niezwykle zróżnicowany. Ponad połowę stanowili przedwojenni polscy emigranci zarobkowi do Francji, wśród nich siły podhalańczyków zasilali republikańscy weterani wojny domowej w Hiszpanii, a także szereg dawnych żołnierzy września, którym udało się przedrzeć do Francji. W szeregach Brygady walczył szereg młodych intelektualistów i ludzi pióra, którzy po klęsce wrześniowej uznali, że nadszedł czas walki w pierwszym szeregu. Wśród prostych żołnierzy, często robotników, walczyli ramię w ramię pisarze, dawni dyplomaci i ziemianie. W brygadzie służyli Ksawery Pruszyński i jego brat Mieczysław, Adolf Bocheński, czy Jan Meysztowicz. To specyficzne oblicze Brygady najlepiej sportretował Ksawery Pruszyński we wspomnianej powieści. Próbował pokazać, że w tej wspólnej walce, kiedy obok siebie walczy robotnik i arystokrata, rewolucjonista i dawny konserwatysta, wykuwa się szansa nie tylko na niepodległość, ale też na nową, bardziej sprawiedliwą Polskę. W nocy z 23 na 24 kwietnia 1940 r. trzy statki, „Colombie”, „Chenonceau” i „Mexique”, opuściły port w Breście z żołnierzami polskiej Brygady na pokładzie. Dowódca II batalionu Władysław Dec wspominał: 24 kwietnia o godzinie przy dźwiękach „Marsylianki” i „Mazurka Dąbrowskiego”, na sygnał „w morze” statki konwoju w szyku torowym wyszły z portu, pchając się przez ciasną zatokę ku pełnemu morzu. „Nareszcie!” - wyrwało się z piersi niejednemu z uczestników tajemnej eskapady. - Z Norwegii do Polski to zwykły przeskok przez Bałtyk oświadczył autorytarnie któryś z młodych i zapalonych podchorążych. 8 maja Podhalańczycy dotarli do miejsca przeznaczenia do portu w Harstad. Zanim Brygada weszła do akcji, na kontynencie wydarzenia nabrały ponownie tempa. 10 maja wojska niemieckie ruszyły na Belgię, Holandię i Francję. „Dziwna wojna” dotarła do swojego kresu. Ostatecznie w nocy z 27 na 28 maja rozpoczął się zmasowany atak sił alianckich na port w Narwiku. Przez kolejne godziny walka była niezwykle zażarta. Niemcy szybko przechodzili do kontrataków. Walkę szczególnie utrudniała przewaga niemiecka w powietrzu. Mieczysław Pruszyński pisał: Brytyjskie samoloty myśliwskie mające chronić natarcie na Narwik zostały unieruchomione mgłą na sąsiednim lotnisku. Samoloty Luftwaffe bombardowały więc bezkarnie nacierające na Narwik przez zatokę oddziały norweskie i Legii Cudzoziemskiej. Ostatecznie po dwóch godzinach walki oddziały Legii Cudzoziemskiej wkroczyły do Narwiku, jednak Niemcy wciąż bronili się w poszczególnych punktach oporu. W tej walce szczególnie zacięta była konfrontacja polsko-niemiecka. Dec pisał: „Skoczyli Polacy Niemcom do gardeł, mimo iż nie mieli przewagi liczebnej, ani przewagi technicznej. Przeciwnie, przewaga, ta, głównie w broni maszynowej i moździerzach, była po stronie niemieckiej (…). Zwarł się wtedy człowiek z człowiekiem. Szczepiły się odwaga z odwagą, zawziętość z zawziętością. Niemcy ulegli, bo Podhalanie mieli o jeden atut więcej. Na szalę bitewną rzucili swoją żądzę odwetu i pomsty.” Zdobycie Narwiku było wielkim alianckim sukcesem, szczególnie ważnym dla Polaków, którzy w końcu mogli odczuć satysfakcję z pokonania żołnierzy niemieckich. Jednak zwycięstwo nie mogło zmienić losów katastrofy przetaczającej się w tym czasie przez Francję. Droga nie wiodła do Polski W związku z sytuacją we Francji decyzja o wycofaniu sił aliantów z Norwegii zapadły jeszcze przez głównym natarciem i zdobyciem portu. Zanim ruszył główny atak, 26 maja rozpoczęto ewakuację sił brytyjskich z Dunkierki. 3 czerwca rozpoczęto proces ewakuacji wojsk z Norwegii. Symbolicznie zniszczono urządzenia portowe, opóźniając jedynie ponowne pełne wykorzystanie portu przez niemiecką machinę wojenną. Do opuszczonego miasta wkroczyli Niemcy obwieszczając światu jego odbicie. Podhalańczycy jednak już nie mieli dokąd wrócić. Po dopłynięciu do portu w Breście dotarła do niech informacja o kapitulacji Paryża. Polacy z Brygady walczyli jeszcze przeciwko Niemcom w Bretanii, jednak duch walki osłabiany był przez defetyzm Francuzów. Mieczysław Pruszyński opisywał spotkanie z francuskimi wieśniakami, którzy błagalnie prosili: „tylko nie strzelajcie do Niemców. Już wojna skończona. (…). Wracajcie do Polski!” W obliczu tej sytuacji generał Szyszko-Bohusz podjął decyzję o rozformowaniu Brygady, a chcącym dalej walczyć z Niemcami zalecił marsz w kierunku Atlantyku, gdzie miały oczekiwać angielskie okręty. Nadzieje na szybką ewakuację jednak się nie spełniły. Podhalańczycy, jak większość znacznych sił polskich we Francji, poszli w rozsypkę. Niektórym udało się przedostać do Anglii, część próbowała z różnym skutkiem przedostać się przez Hiszpanię do stacjonującej w Libii Brygady Karpackiej, wielu z emigrantów wtopiło się w społeczeństwo francuskie, często wspomagając miejscowy ruchu oporu. Szybki powrót do Polski okazał się niemożliwy, a przebieg i koniec wojny miał nieść ze sobą jeszcze większe rozczarowania. Cykl powstaje we współpracy z krakowskim oddziałem Instytutu Pamięci Narodowej. Autorzy są historykami, pracownikami IPN. Przypominamy hasłowo, jakie warunki muszą spełnić osoby, podróżujące teraz do Polski. Sprawdź, co musisz mieć ze sobą, jeśli jedziesz lub lecisz do Polski, w zależności od tego z jakiego kraju podróżujesz. Osoby podróżujące do Polski z Ukrainy, które uciekają przed skutkami działań wojennych W związku z rosyjską inwazją na Ukrainę, Polska udziela wszelkiego możliwego wsparcia osobom, które ewakuują się drogą lądową przez granicę polsko-ukraińską. Możliwość wjazdu zostanie zapewniona wszystkim osobom, których bezpieczeństwo jest zagrożone. Trzeba mieć ze sobą: - paszport biometryczny lub paszport zwykły, lub inny dokument podróży i wizę (jeśli jest wymagana) a w przypadku braku tych dokumentów, jakikolwiek inny dokument, potwierdzający tożsamość - w takich przypadkach wjazd może nastąpić na podstawie zgody komendanta placówki polskiej Straży Granicznej do 15 dni (względy humanitarne). Niepotrzebny certyfikat COVID ani negatywny wynik testu wykonany przed wjazdem. Nie ma kwarantanny w Polsce. Infolinia Urzędu ds. Cudzoziemców dot. pomocy dla obywateli Ukrainy po przekroczeniu granicy polskiej: +48 47 721 75 75 INFORMACJE DLA OBYWATELI UKRAINY / ІНФОРМАЦІЯ ДЛЯ ГРОМАДЯН УКРАЇНИ - Urząd do Spraw Cudzoziemców - Portal ( Strona Urzędu ds. Cudzoziemców: Osoby podróżujące do Polski z państw Schengen, np. z Norwegii Trzeba mieć ze sobą: - paszport lub dowód osobisty - certyfikat COVID lub negatywny wynik testu 48h przed wjazdem (testu nie muszą robić np. ozdrowieńcy w ciągu ostatnich 6 mies., dzieci poniżej 12 r. życia, kierowcy zawodowi) - Karta Lokalizacji Podróżnego online (przy podróżach samolotem): W Polsce obowiązuje kwarantanna 7 dni dla osób bez certyfikatu COVID lub bez negatywnego wyniku testu. Można się z niej zwolnić na podstawie negatywnego wyniku testu wykonanego do 48 h po przekroczeniu granicy. Osoby podróżujące do Polski z państw poza Schengen, np. z USA Trzeba mieć ze sobą: - paszport lub inny dokument podróży, uprawniający do przekroczenia granicy i wizę (jeśli jest wymagana) - certyfikat COVID i negatywny wynik testu 24h przed wjazdem - Karta Lokalizacji Podróżnego online (przy podróżach samolotem): W Polsce obowiązuje kwarantanna 7 dni po przylocie do Polski dla osób bez certyfikatu COVID i testu. Prawdopodobieństwo, że znalazłabym się we Flåm w Norwegii, małej mieścinie na wewnętrznym krańcu Aurlandsfjorden – gałęzi Sognefjorden, gdyby nie pracowała tu moja przyjaciółka Ewa z Daleko niedaleko, było raczej niewielkie. A jednak nie bez powodu Flåm widnieje na trasie turystycznych szlaków norweskich i międzynarodowych promów wycieczkowych. Niezaprzeczalne walory przyrodnicze bliższych i dalszych okolic przyciągają tu poszukiwaczy piękna natury. Zdecydowanie warto się tu wybrać, szczególnie latem albo wczesną jesienią, kiedy podziwiać można imponujące kolory tutejszej przyrody. Flåm według norweskiego leksykonu oznacza nizina pomiędzy stromymi górami, lepiej bym tego nie ujęła! Spis treści1 Gdzie leży Flåm?2 Jak dotrzeć do Flåm?3 Gdzie się zatrzymać we Flåm?4 Atrakcje Rejs po Nærøyfjord5 Atrakcje w okolicy Punk widokowy Punkt widokowy Kościół słupowy Borgund i Fjærland i lodowiec Wodospad Punkt widokowy Utsikten w Hotel Stalheim i kręta Undredal6 Jednym zdaniem:7 Mapa Flåm i okolic Gdzie leży Flåm? Flåm położone jest 350 km od Oslo i 165 km od Bergen, na wewnętrznym krańcu Aurlandsfjorden – gałęzi Sognefjorden. To maleńka mieścina w gminie Aurland, w regionie Sogn og Fjordane, zamieszkiwana w zależności od sezonu przez 450-500 osób. Położenie Flam w Norwegii Jak dotrzeć do Flåm? Najłatwiej dostać się do Norwegii – Oslo lub Bergen – samolotem z Polski, a następnie korzystając z norweskich kolei – pociągami do Myrdal a następnie Flåmsbaną do Flåm. W moim wypadku, również z uwagi na bardzo konkretny termin mojej wycieczki, zdecydowałam się na lot LOTem z Warszawy do Oslo (główne lotnisko OSL, 20 min jazdy pociągiem podmiejskim od centrum stolicy), a następnie pociągiem do Myrdal i Flåmsbaną do Flåm. Nie powiem, przetransportowanie się do Flåm zajęło mi właściwie cały dzień, ale było tego warte! Bilety na pociąg kupiłam z ok. dwumiesięcznym wyprzedzeniem na stronie przewoźnika VY, nie były tanie (jak wszystko w Norwegii), w jedną stronę bilet z dwoma przesiadkami na trasie lotnisko Gardermoen – Oslo – Myrdal – Flåm zapłaciłam ok. 480 zł. Bilet w Locie można upolować już za 400 zł z dużym bagażem rejestrowanym, jednak przy rezerwacji z ok. 2-3-miesięcznym wyprzedzeniem, ja niestety niepotrzebnie zwlekałam i zapłaciłam ostatecznie prawie dwa razy tyle. Gdzie się zatrzymać we Flåm? Baza noclegowa we Flåm podobnie jak i całe miasteczko nie jest zbyt duża. Poprzez znajdziecie kilkanaście obiektów, w sąsiednim Aurland podobnie. Na Airbnb w obu miasteczkach znajdziecie ponad 30 ofert, a jeśli założycie na Airbnb konto z tego linku, otrzymacie zniżkę na pierwszy wyjazd! Na szczęście dla mnie odwiedzając przyjaciółkę mogłam liczyć na darmowy nocleg we Flåm, 10 minut spacerem od centrum. Uroki FlåmUroki FlåmUroki FlåmUroki Flåm Atrakcje Flåm Flåmsbana Największą atrakcją Flåm jest wspomniana już wcześniej sama Flåmsbana, która startując z Myrdal, tutaj właśnie kończy swój bieg. Przy stacji znajduje się małe muzeum, które powinno oczarować fanów kolei. Przejazd malowniczą trasą zaczyna się w położonym ponad 800 m. Myrdal a kończy w położonym 2 m. Flåm, i stanowi jedną z najbardziej stromych tras kolejowych na świecie. Przejazd w jedną stronę zajmuje ok. jednej godziny z postojem przy wodospadach, między tunelami, a jest ich na całej trasie aż 20. Najbardziej imponującym tunelem jest Vatnahalsen, którym kolejka pokonuje zwrot o 180 stopni. Wagoniki kolejki są zachowane w starym stylu, wnętrza wyłożone są drewnem, a siedzenia przypominają te z dawnych teatrów. Zimą kolejka wykonuje 5 kursów dziennie, latem jest ich dwukrotnie więcej. Bilet w jedną stronę kosztuje od 490 NOK, możecie go kupić przez stronę Visit Flåm lub na stronie przewoźnika VY, gdzie kupicie razem bilet z Oslo czy Bergen. Jeśli chcecie poczuć tę przejażdżkę, zapraszam na krótki film: Rejs po Nærøyfjord Z Flåm można również wybrać się w rejs po Nærøyfjord nowoczesną łodzią Future of the Fjords lub Vision of the Fjords, pierwsza jest całkowicie elektryczna, druga hybrydowa. To odpowiedź Norwegów na kwestie nie tylko ochrony środowiska przez zmniejszenie emisji szkodliwych substancji do wody czy powietrza, ale również ochrony krajobrazu, bowiem łódź stara się nie rzucać w oczy. Rejs do wioski Wikingów Gudvangen, która robi za, nazwijmy to skansen, turystyczną atrakcję, trwa około 2 godziny w jedną stronę. Najpopularniejszym scenariuszem jest rejs do Gudvangen i powrót do Flåm autobusem. Na łodzi jest bardzo dużo miejsca do siedzenia w środku, kawiarenka oraz oczywiście toalety. Rejs w jedną stronę kosztuje od 405 NOK w jedną stronę, ok. 700 NOK w obie strony, autobus 65 NOK w jedną stronę, a wizyta w wiosce wikingów od 200 NOK. Wszystkie ceny podałam za osoby dorosłe, konkrety możecie sprawdzić i zarezerwować przez stronę Visit Flåm. Widoki z rejsu Vision of the FjordWidoki z rejsu Vision of the FjordVision of the Fjords, zdjęcie pochodzi ze strony Flåm to też przede wszystkim baza wypadowa, dla cumujących tu wycieczkowców, (z których niektóre transportują nawet 4 tysiące gości i moim zdaniem powinny być w tak małych miasteczkach zakazane), a raczej ich pasażerów przygotowano świetną infrastrukturę, punkt informacji turystycznej i zakupu wycieczek po najbliższej okolicy. Potwór we Flam Atrakcje w okolicy Flåm Punk widokowy Stegastein Nowoczesny i imponujący punkt widokowy pozwala na podziwianie panoramy Aurlandsfjord ponad 650 m. Punkt widokowy Stegastein jest częścią Norweskiego Szlaku Krajobrazowego, który prowadzi z Aurland do Lærdal, popularnie zwanego „śnieżną drogą”. Punkt zaprojektowali Todd Saunders i Tommie Wilhelmsen a ukończony został w 2006 roku. Oczywiście by podziwiać panoramę trzeba mieć nieco szczęścia, nawet latem mgła może skutecznie utrudnić tę wydawałoby się prostą czynność. Miłą niespodzianką jest to, że jest to darmowa atrakcja, a przynajmniej dopóki macie swoje auto. Jeśli jednak nie, to od 335 NOK można kupić transfer w obie strony, przejazd w jedną stronę zajmuje ok. 30 minut z Flåm, z tym, że na miejscu macie tylko pół godziny. A jeśli przyjdą duże chmury, to możecie się na swoje okienko nie doczekać. Transfer można zarezerwować na stronie Visit Flåm. Punkt widokowy StegasteinPunkt widokowy StegasteinPunkt widokowy Stegastein Punkt widokowy Ås Ten punkt jest zdecydowanie mniej imponujący jeśli chodzi o konstrukcję, jest to zdaje się zwykła, stara zatoczka autobusowa kilkanaście metrów poniżej Stegastein. Jednak w sytuacji zamglenia na górze, idealnie się sprawdzi, jeśli chcemy podziwiać Aurlandsfjord i … pogadać z baranami. Stado tuż przy drodze jest bardzo rozmowne i chętnie odpowiada na pytania. Ten punkt jest jednak dostępny wyłącznie, jeśli macie swoje auto. Punkt widokowy Aurlandsvangen Hornsvatnet Hornsvatnet to kamienne pustkowie, obszar, kiedy zaraz za Stegastein kończą się drzewa i zaczynają się niekończące połacie kamieni, urozmaicone jeziorami czy wodospadami. Po drodze widzi się masę kamiennych stożków, które nieodpowiedzialni turyści ustawiają bóg raczy wiedzieć po co. Nie dość, że przeczą one podstawowej zasadzie zwiedzania – nie pozostawiaj po sobie śladu, to jeszcze negatywnie wpływają na erozję i dezorientują ptaki. HornsvatnetHornsvatnet Kościół słupowy Borgund i Hopperstad Kościoły słupowe, zwane również klepkowymi, to bardzo charakterystyczny dla Norwegii typ zabudowy sakralnej, należący do najstarszych w Europie. Budowane w czasach, kiedy chrześcijaństwo mieszało się z pogańskimi wierzeniami w bogów wikińskich, odzwierciedlały też ówczesną kulturę i styl. Obecnie w Norwegii jest ich 28, poza Norwegią właściwie nie występują. Wyjątkiem jest kościół Wang w Karpaczu w Karkonoszach, przeniesiony w XIX wieku z miejscowości Vang w Norwegii właśnie. Jak do tego doszło? Zbudowany na przełomie XII i XII wieku kościół w Vang, w 1840 roku stał się już za mały dla lokalnej społeczności a na budowę nowego brakowało pieniędzy. Okazało się jednak, że kościół, choć mocno zniszczony, nadawał się na sprzedaż i udało się skłonić do zakupu pruskiego króla do wystawienia w berlińskim muzeum. Tak oto w 1841 roku rozebrany kościół trafił do Szczecina a potem do Berlina, jednak jego droga skończyła się dopiero na Śląsku, kiedy okazało się, że w gminie, gdzie leżał Karpacz, nie było w ogóle kościołu. Zastanawiacie się, jak się przewozi kościół? Niestety, tak naprawdę z oryginalnego budynku do Karpacza trafiła może 1/15, braki były dorabiane już na miejscu na postawie rysunków, ale też urozmaicane np. krużgankami, których oryginalnie w kościołach słupowych nie było. Co by nie mówić, kościoły słupowe w Norwegii pasują do krajobrazu jak mało jaki budynek. Zwykle położone z dala od innych większych zabudowań, pomalowane na czarno lub ciemnobrązowo, wyglądają groźnie, trochę straszą. Podczas naszego roadtripu odwiedziłyśmy dwa kościoły słupowe: pierwszy Borgund w Laerdal, który położony jest nieco bardziej w obrębach cywilizacji, z centrum informacji turystycznej włącznie i drugi Hopperstad w Vik, położony na pagórkowatym terenie, straszący nieco okolicę. Wstępy do obu kościołów były płatne (Borgund 100 NOK, Hopperstad 80 NOK), choć oczywiście z zewnątrz można je podziwiać nieodpłatnie. Gdybyście byli ciekawi, gdzie leżą pozostałe kościoły słupowe w Norwegii oraz jak i kiedy je zwiedzić, zajrzyjcie na tę stronę. Fjærland i lodowiec Bøyabreen We Fjærland teoretycznie nie ma nic szczególnego, ale ja mogłabym opisać to miejsce trzema słowami: książki, widoki i gofry. Zaczynamy od tych ostatnich w miejscowej cukierence, która bardziej przypomina kuchnię mojej babci na wsi. Gofry z dżemem w kształcie serca szybko znikają, a my mamy siłę na dalsze zwiedzanie. W Fjærland co krok natknięcie się na książki do kupienia lub wypożyczenia, w samym porcie jest ich najwięcej, ale trafią się i na przystanku autobusowym przy drodze. Jednak najpiękniejsze we Fjærland to widoki na fiordy i lodowce oraz drewniane, stare budynki jak np. hotel Mundal, zdaje się niestety zamknięty. Tuż za miastem znajduje się całkiem imponujący lodowiec Bøyabreen. Nie ma biletów wstępu a parkowanie jest bezpłatne. Fjærland Fjærland Fjærland Lodowiec Bøyabreen Wodospad Likholefossen Nazwa pochodzi z dawnych czasów, kiedy niektóre gospodarstwa na końcu doliny nie mogły w ciągu jednego dnia przewieźć swoich zmarłych do kościoła, i składowały trumnę pod płytami chodnikowymi w wodospadzie. Lekko przerażające, prawda? Obszar, na którym mieści się wodospad, jest dość płaski i malowniczy, jest on również obszarem chronionym. Podczas gdy stan wody jest wysoki, rzeka Galii, nad którą przerzucono stalowy most i która tworzy wodospad, może być naprawdę potężna. Wstęp i parking są bezpłatne. Wodospad LikholefossenWodospad LikholefossenWodospad Likholefossen Punkt widokowy Utsikten w Gaularfjellet Zarówno sam punkt, jak i widok z niego są obłędne! Gdyby jeszcze pogoda tego dnia była dla nas łaskawsza, pewnie wrażenie robiłby jeszcze większe. Futurystyczna, betonowa konstrukcja o dziwo nie burzy otaczającego krajobrazu, a podziwiać z niego można imponujące serpentyny, dokładnie 9 zakrętów o prawie 180 stopni, prowadzące w dół do doliny. Poniżej również zdjęcie w idealnych warunkach pogodowych. Punkt widokowy Utsikten Punkt widokowy Utsikten Foto by Jiri Havran ze strony Hotel Stalheim i kręta Stalheimskleiva Od początku wyjazdu miałam ogromną ochotę na zupę rybną, bo gdzie jak nie w Norwegii cieszyć się jej najlepszym smakiem. Aby wpisała nam się w trasę, postanowiłyśmy wybrać się na obiad do Hotelu Stalheim, położonego malowniczo, nad doliną Nærøydalen (można przejść przez lobby na taras by podziwiać piękną panoramę), który przy okazji z zupy rybnej słynie i nie zawodzi! Po obfitej porcji zupy rybnej ruszamy dalej, kolejnymi obłędnymi 14 serpentynami drogi Stalheimskleiva, gdzie klevia oznacza nic innego jak stromo. Oj nie chciałabym pokonywać tej trasy w przeciwnym kierunku (od kilku lat już i tak można jechać tylko w dół, wjazd pod górę jest niemożliwy)! A i w dół jest to wyzwanie, bo grawitacja robi swoje (nachylenie sięga 20%!). Trasa ta jest ponoć najbardziej stromym podjazdem w Europie północnej, a pochodzi już z XV wieku, kiedy jeszcze była duktem pocztowym. Emocje gwarantowane! Zupa rybna w Hotelu StalheimStalheimskleivapo zjechaniu z Stalheimskleiva Undredal Na koniec perełka, którą pierwszy raz mogłam podziwiać ze statku podczas rejsu po Nærøyfjord. Urocza, maleńka (100 mieszkańców i 500 kóz) osada absolutnie skradła moje serce. Teoretycznie nie ma tu nic szczególnego, w praktyce malownicze położenie robi całą robotę, szczególnie, jeśli na pierwszym planie znajduje się najmniejszy kościół słupowy w północnej Europie. Dodatkowo są tu wyrabiane tradycyjną metodą brązowe kozie sery. Co ciekawe, aż do 1988 roku można było się tu dostać jedynie od strony wody. Koniecznie zajrzyjcie. Jednym zdaniem: w Norwegii działa EKUZ, niemniej jak zwykle gorąco namawiam do wykupienia dodatkowego ubezpieczenia, szczególnie jeśli uprawiacie jakieś mniej lub bardziej ekstremalne sporty (a za takie mogą zostać uznane górskie wędrówki; internet w roaming działa bez problemów; na trasie naszego road tripu dwukrotnie przeprawiałyśmy się promem (Mannheller – Fodnes i Hella – Dragsvik – Vangsnes), żeby zaoszczędzić czas, bilety kupuje się czekając w kolejce u miłego pana z obsługi, można płacić kartą; podczas wypadu nocowałyśmy w obłędnym Tufting (Tufte) Garden 4H w Viksdalen. Przepiękna agroturystyka, genialne śniadanie, obsługa i standard, polecam serdecznie; auto na nasz road trip wynajęłyśmy od Gudvangen Car Rental za 600 NOk za dzień, a paliwo kosztowało nas też ok 600 NOK. Mapa Flåm i okolic I jak Ci się podoba Flåm i okolice? Zaciekawiły Cię nietypowe atrakcje pośród norweskich fiordów? Ten rejon trafi na Twoją listę miejsc do odwiedzenia lub masz pytania? Daj znać w komentarzu! A jeśli spodobał Ci się ten wpis i uznasz go za wartościowy, będzie mi miło, jeżeli podzielisz się nim z innymi korzystając z kolorowych przycisków poniżej. Dziękuję! Zapraszam Cię również na mój fan page na Facebooku Kto podróżuje ten żyje dwa razy, skąd dowiesz się gdzie aktualnie jestem i dokąd się wybieram. Do zobaczenia!